Α Εωράκαμεν και Ακηκόαμεν – Οι Αναμνήσεις μου από τον Άγιο Παΐσιο
Ιερομονάχου Παϊσίου
Ήταν το σωτήριον έτος 1970 όπου η αγαθή περί εμέ πρόνοια του Θεού οδήγησε τα βήματά μου στο Άγιον Όρος, και επισκέφθηκα για πρώτη φορά το καλυβάκι του Τιμίου Σταυρού της Μονής Σταυρονικήτα – ευλογημένη ώρα – και αντίκρυσα το φωτεινό εκείνο πρόσωπο – περί ού ο λόγος – το γεμάτο από την χάρη του Θεού, η ομορφιά του οποίου, με είλκυσε και με αιχμαλώτευσε για πάντα. Από τότε τελούσα συνεχώς κάτω από την σκέπη και αντίληψή του και στην συνέχεια έγινα μοναχός υπό την καθοδήγησή του.
Έτρεχα λοιπόν κι εγώ κοντά του ως έλαφος διψώσα επί την πηγήν του ζώντος ύδατος. Η επιθυμία μου ήταν ακόρεστος. Ήθελα να εμπλησθώ όσο περισσότερο μπορούσα από την αγάπη του – αγάπη θεϊκή – που δεν τελείωνε ποτέ. Να ενωτισθώ τα θεία του λόγια, που ήταν γλυκύτερα και από το μέλι. Να απολαύσω την θεία θεωρία του, αρκούμενος πολλές φορές και μόνο στο να τον βλέπω. Οπότε κάποτε όλως απροσδοκήτως δι’ εμέ, μου είπε ο Πατήρ: «Ποιοι άλλοι είχαν τέτοια αγάπη μεταξύ τους, παπά μου; Νομίζω ότι εγώ σε γέννησα!»… Θεέ μου, πώς να σ’ ευχαριστήσω! Υπάρχουν άραγε λόγια; (Από τον πρόλογο του βιβλίου «Α Εωράκαμεν και Ακηκόαμεν»).
ISBN: 9788365594273
Διαστάσεις: 15 x 21 εκ
Σελίδες: 212


Το προβατάκι με το στραβό ποδαράκι
Λαμπάδες από Μελισσοκέρι (δεματάκι)
Θήκη Αντιδώρου «ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ»
Παράκληση Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου
Η Σοφία και οι τρεις ατρόμητες κόρες της
Βάση τοίχου για καντήλι
Κερί διαρκείας 5 ημερών
Σφραγίδα προσφόρου Αγίου Όρους 15 εκ
Άγιον Όρος ιχνηλατώντας τη σύγχρονη ιστορία του
Ξύλινος Σταυρός Λαιμού
Ήταν κάποτε παιδιά - Ο Γέρων Χατζηγιώργης ο Αθωνίτης
Αγιορείτικες κουβέντες
Νύχτες γεμάτες φως
Κρεμαστό Πορτοφόλι ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
Όταν γελάει ο Ουρανός 6 - Άγιοι Θεότρελοι 2
Ελεύθεροι και δυνατοί
Πως θα σωθούμε
Ψάχνω την ψυχή μου
Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης 




